Gdybym miał teraz odchodzić, nie powiedziałbym, że coś straciłem w życiu, czegoś nie doświadczyłem, coś pominąłem. Poczucie spełnienia ukryte jest w relacjach – w dawaniu i przyjmowaniu (dadati pritigrihnati). Jedyne co bym zmienił, to zacząłbym z jeszcze większą miłością i dbałością służyć….nie tylko tym, których kocham.

Materia jest jak gęsty budyń, który zakrywa wieczną, radosną, pełną szczęścia i wiedzy funkcję duszy – służenie.

Świat, niczym solidna i zwarta maszyna wypełniona jest po brzegi pragnieniami odbierania służby od innych a także chęcią kontrolowania i czerpania z tego przyjemności. Wdrukowane w umysły schematy myślenia potęgowane są przez schematy innych. Bez duchowej wizji rzeczywistości, każda cząstka tego stworzenia jest pretekstem do wytworzenia uczucia posiadania. Jako osoby uwarunkowane mamy na sobie lustra mai – fryzura, modne ubranie, sposób bycia (grania), duże okulary (ciemne). Wśród krzywych luster rodzi się rywalizacja, a lęki przed utratą lub nie otrzymaniem pożądanej rzeczy / cechy / osoby…..itd. wzmagają dynamikę interakcji opartych na przemocy.

Błędne działanie staje się nie do opanowania i pojawiają się zgubne w skutkach wybory…

To wszystko przypomina budyń – płynny, gęsty, klejący i mimo, że słodki, zakrywa świadomość uśpionej duszy.

Istnieje wiele metod (terapie, dociekanie intelektualne, wykonywanie dobrych uczynków, praktyki oddechowe, relaksacyjne itd.) umożliwiających wzniesienie się na wyższe poziomy tego budyniu, niektóre z nich pozwalają wystawić głowę ponad jego powierzchnię, ale żadna z tych metod (przez to, że materialnego pochodzenia) nie ma takiej siły, by całkowicie uwolnić duszę z jarzma zniewolenia.

Musi zaistnieć inna siła, pochodzenia innego niż materia – siła duchowa, której w tym wieku jest harinam sankirtan – zbiorowe śpiewanie Imion Boga. To siła która rozgarnia masę budyniową zarówno tego, kto śpiewa, jak i tego kto słucha.

Po dzisiejszym harinamie w Lesznie, jestem pewien, że intonowanie świętych imion jest jedyną alternatywą i siłą do potęgi budyniu maji. Nic nie jest w stanie jej usunąć oprócz transcendentalnej obecności energii duchowej.

Niby taka prosta czynność – wychwalanie Swego Pana poprzez śpiewanie z innymi osobami Jego Imion (Hare, Kryszna, Rama, Govinada, Gopala, Gauranga, Nityananda), proste, a daje moc niezwykle głębokiej introspekcji, zarazem - dostrzeżenia istoty życia, swego duchowego przeznaczenia i stojących na drodze urzeczywistnienia tych prawd uwarunkowań i zagrożeń.

Wszystko to, jako wiedza, poprzez śpiew pojawia się w przestrzeni czystego umysłu. Jak to się dzieje?

Wedyjska mądrość mówi: maja (materia) jest jak ciemność, Kryszna jest jak słońce, tam, gdzie jest słońce nie ma ciemności.

Tam, gdzie dwóch lub trzech wzywa imię Twoje…. tam przyciągnięta jest Twoja uwaga :) a co za tym idzie Ty Sam i pełnia Twoich mocy i błogosławieństw. Skutki: jasność umysłu, serca, bezpieczeństwo, spokój, harmonia i gorące pragnienie ofiarowania coś od siebie - śpiewania dla Ciebie i o Tobie.

W sumie życie jest proste, jedz to co Kryszna zjadł, tańcz i śpiewaj na Jego chwałę.

Komplikacje pojawiają się, gdy chcemy więcej – dla siebie. Wtedy budyń znowu zalewa duszę i znowu zaczyna się mozolna walka.