Drogi Prabhupada, proszę pomóż mi pamiętać, że wszystko co robię powinno być dla Ciebie. Każdy wysiłek, każdy dialog, każda aktywność…

Dałeś mi wolność, drzwi mojej klatki już dawno są otwarte. Powiedziałeś leć! Mimo wszystko siedzę na wydeptanym patyku i czekam na cud. Drogi Śrila Prabhupada, proszę wybacz mi moją ociężałość, pomóż mi lecieć, pomóż mi proszę opuścić ciasne więzienie stwarzane przez umysł. Jest tak wiele czynności, które mogę dla Ciebie zrobić. Proszę pokaż mi “jak” i pozwól mi o tym pamiętać.

Jeśli gonię sukces, niech to będzie sukces dla Ciebie.
Jeśli dążę do skuteczności, niech i ona będzie Twoją radością i Twoim narzędziem.
W innym wypadku, to tylko żucie trocin.

Wybacz mi proszę obrazy wobec Ciebie i Twoich sług i udziel schronienia służby dla Ciebie, by nie utknąć na mieliznach własnych ambicji i fałszywego prestiżu.