Regularne czytanie Śrimad Bhagavatam i służba dla czystego Waisznawy(ów), powoduje usunięcie wszelkich zmartwień i niepokojów z bolącego, zmęczonego serca. Czynność te sprawiają również, że pojawienie się miłości do Kryszny w takim bolącym, wysuszonym sercu staje się NIEODWOłALNYM FAKTEM :)

Każdego dnia powinniśmy spijać ten nektar, który pozostawił nam Śrila Prabhupad, dzięki temu każdego dnia będziemy otwierać okna świata duchowego… powinniśmy zamienić się w tak zwane “poduszkowce”…to takie starsze panie, które na małych (lub większych), precyzyjnie osadzonych w ramach okiennych poduszkach, z wielką wytrwałością obserwują swoje podwórka.

My również tak powinniśmy. Powinniśmy znaleźć przyjemność w otwieraniu okien książek Śrila Prabhupada i przyglądać się co nowego się wydarzyło w tej niezwykłej rzeczywistości.

Co nowego zrobił Pan Nityananda…?
Kogo pobłogosławił Pan Caitania…. ?
Jak ubrał się dziś Kryszna…?
Kto dzisiaj najbardziej zadowolił Pana…?

Dzięki takiej uwadze i koncentracji można znaleźć dystans do tego, co kłopotliwe w pokojach naszych umysłów i serc. Świeże, duchowe powietrze sprawi, że nie tylko my, ale i pozostali mieszkańcy wspólnych przestrzeni poczują ulgę w cierpieniach.