blog społeczności harinam.pl

nilacala-candra-nitay.jpg

Panie proszę,
pozwól mi pamiętać
że buciki przy lotosach
i że woda w kubeczku
tulasi na stopach
starte kurze na ołtarzu
świeży kwiat
owoc
ozdoby
dobre słowo dla człowieka
wczesna pobudka
kąpiel
wiedza
chleb w piekarniku
plany, cele
zdjęcie, praca, wysiłek
przyjaźń…
wszystko po to
by zacząć Cię kochać

październik 11th, 2007 at 6:36 przed południem
Jedna odpowiedź do “Po co…”
  1. 1
    Madhava Napisał:

    piekne, bardzo mi sie podoba jak laczysz poetyckosc z proza zycia, z twoich tekstow mozna wywnioskowac ze nawet bardzo prozaiczne rzeczy moga byc wielowymiarowe jak sie nanie odpowiedznio popatrzy, czasem przeintelektualizowana poezaja nie ma w sobie tyle mocy co slowo prawdziwe, autentyczne, zyjace tak poprostu, czasem zdaje sie ze rzewczywistosc jest tak wyswiechtana ze trzaba urzywac trudnych slow zeby ja opisac i nadac jej nowa jakosc. A ty robisz cos zupelnie innego pokazujesz prostymi slowami glebie zwyklych spraw i za to bardzo Ci dziekuje. :)