Ucieczka od siebie w zewnętrzny hałas to ucieczka od informacji: “na materialnym poziomie świadomości jesteś w tym świecie samotny”.

Szukamy szczęścia w tym co na zewnątrz nas, z uporem maniaka wysysamy z soków zeschnięte liście, wióry, siano… myślimy: będę szczęśliwy gdy posiądę …, gdy zyskam …, gdy poszerzę…, gdy zapełnię …, zdobędę …., przyswoję …..

Jednak jakkolwiek wiele w siebie wrzucimy i jakkolwiek wiele posiądziemy, zawsze będziemy głodni, zawsze będzie niedosyt.

Szczęście, poczucie pełni przychodzi inaczej - od wewnątrz, poprzez serce pobudzone słodką wibracją Imienia Hari. Największa podróż, najbardziej fascynująca zaczyna się od momentu zwrócenia swojej uwagi ku wewnątrz - stanąć oko w oko ze swoją upadłą świadomością to wielkie wyzwanie, jeszcze większe - mieć litość i współczucie dla siebie i szczerze oddać się w swej bezradności Jemu.

Wielkim wyzwaniem jest uznać potęgę Jego, Jego dostojność, piękno, bogactwo, siłę, sławę i wyrzeczenie. Wielkim wyzwaniem jest, z pokorą i pełną świadomością intonowanie Jego Imion…. tak Panie jesteś tutaj i jesteś taki wspaniały

o wiele łatwiej jest Go znieważać poprzez nieuwagę, próżność i głupotę

o wiele łatwiej zawiesić swą świadomość w śmietniku bezwartościowych znaczeń

o wiele łatwiej zanurzyć się w kakofonii pozornych znajomości i społecznych “powinności”, “ja muszę!!!”

o wiele łatwiej jest “niebyć” w wariackim rozproszeniu …mimo, że boli

Jednak wystarczy choć raz doznać sytości, bezpieczeństwa, radości, ukojenia w pokornym intonowaniu, by chcieć wyruszyć ku wnętrzu na kolejne spotkanie

W Bhagavat-gicie 2.22 Śrila Prabhupad w znaczeniu przytacza werset ze Śvetaśvatara Upanisad (4.7): “Mimo iż te dwa ptaki znajdują się na tym samym drzewie, ptak spożywający owoce tego drzewa opanowany jest przez żądzę i pogrążony jest w smutku. Lecz skoro tylko zwróci swoją twarz w stronę przyjaciela, którym jest Pan, i pozna Jego chwały, natychmiast uwalnia się od wszelkich rozterek.”

Śrila Prabhupad: “Arjuna zwrócił teraz twarz w kierunku swojego wiecznego przyjaciela – Krsny, aby wysłuchać od Niego Bhagavad-gity. Słuchając Krsny może on poznać najwspanialsze chwały Pana i uwolnić się od wszelkich rozterek”.